@Wurdbreidzjer.nl

Wurdenbrei


In den beginne was er niets en toen ontplofte dat ook nog.


Enkele sterrenstelsels van de miljarden die er zijn. De fellere lichtpunten op deze foto zijn enkele sterren van
de miljarden die er zijn in ons eigen sterrenstelsel.



Om te beginnen een mooie zin, maar als je over nadenkt, dan ontstaat in mij de vraag van wat was er
daarvoor dan. Dan in mijn gedachten en misschien wel alleen voor mij is er geen begin en dan daar
tegen over zal er ook geen eind zijn. Moeilijk omdat altijd iets een begin heeft gehad en een eind zal
hebben.

Het heelal heeft geen eind en is er altijd geweest. Nu gauw even vertellen,
honderdenduizendenmiljarden en nog meer lichtjaren maar geen eind in zicht.
Niet te bevatten en zo moet het zijn. Niet te bevatten dat het er altijd is geweest. Oerbang en ja
dan de vraag wat was er daarvoor dan.

Kortom ik ga er van uit altijd geweest en nooit zal het over zijn. Op reis op deze planeet in dit
zonnestelsel in dit melkwegselsel en dan die ander sterrenstelsels. Sterrenstelsels, die uitdijen, op reis
en uiteindelijk een treffen waarbij alles uit elkaar spat en weer samentrekt. Het leven is daarin en
onstaat daaruit. De omstandigheden bepalen in welke vorm en de evolutie vormt een aangepast leven
onder die omstandigheden.

Tijd bestaat niet en is voor ons alleen mogelijk op deze planeet en de jaren maanden weken dagen
en uren zijn ontstaan door de cyclus waarmee wij om de zon draaien. Van deze planeet de ruimte in is
die cyclus weg, laat staan als we uit dit melkwegstelsels zouden gaan. Geen tijd meer en tijdloos,
maar ach alle techniek en onderzoeken is leuk voor de mens, de mens die een antwoord wil.
Antwoorden zijn er niet en bedenk het allemaal maar. Uiteindelijk zal er misschien één antwoord zijn.

Dan gaan we verder met het verhaal na de eerder genoemde "oerbang" en dan ons zonnestelsel en deze
planeet, de Aarde. Veel theorieën en van daaruit mijn simpele gedachten. 
Onstaan uit botsende sterrenstelsels,  samengetrokken en weer uit elkaar gespat, is dit zonnestelsel
onstaan, in dit melwegstelsel, net zo als andere sterrenstelsel.

Om deze zon een aantal planeten, met waarschijnlijk deze planeet als een ideale omstandigheid, van
waaruit leven kon ontstaan.  Hoe kan dat geweest zijn nadat dit balletje aan de buitenkant afkoelde.
Is het een intelligentie geweest, die het leven heeft voortgezet op deze Aarde, een schepper ?
Is het "gewoon" ontstaan uit materie afkomstig uit het heelal ? Vragen die alleen maar met vragen
beäntwoord kunnen worden, waarop misschien slechts één antwoord zal zijn.




Mijn simpele gedachte is dat na zo'n "oerbang", waarbij alles uit elkaar spat, de materie van
bijvoorbeeld onze Aarde in duizendenmiljarden en nog meer stukjes en stukken op reis gaat in de
ruimte (bevroren) en uiteindelijk zal dan misschien van hieruit leven kunnen ontstaan. Misschien ook
niet, maar ach de volgende oerbang laat niet op zich wachten en dan misschien ? In feite is dat de
cyclus die mij interesseert en wat dan overblijft is het leven ons leven en dat het er altijd is geweest,
in welke vorm dan ook.

De tijd waarin dit gebeurd is daarin niet belangrijk en tijd telt alleen in ons leven en alleen voor de
mens nu, omdat hij kan denken en het zich beseft. Voorstellen van hoe het kan zijn geweest en hoe het
verder zal gaan is dan weer moeilijk te beseffen. Voor mij, in mijn gedachten laat ik het los, om dat
het niet te doorgronden is.

Okee de "oerbang" en dit melkwegstelsel, ons zonnestelsel, deze planeet, die we aarde noemen.
Een klein gloeiende bal die afkoelde en vanuit het heelal getroffen door stukjes en stukken materie
op reis door het heelal. Eerst door de intense hitte verbrand en verdampt, maar uiteindelijk na
miljarden jaren zover afgekoeld dat uit het verbranden en verdampen zich een "dampkring" heeft
gevormd en een korstje om de gloeiende materie.

Hoe het eruit heeft gezien is alleen maar een gedachte en de mijne is een bal met een harde
lavaächtige korst, die door de dampkring en regens uit die dampkring steeds meer, door erosie uit
elkaar is gevallen. Door inslagen van materie uit de ruimte is hier leven ontstaan, in welke vorm dan
ook. Leven uit deze materie heeft bestaan in het ijs, afkomstig uit het heelal. De aarde was
daardoor bedekt met water en tot gruis uiteen gevallen lava. Hierin is leven onstaan en niet zoals wij
het kennen, maar leven, aangepast aan de omstandigheden op dat moment. Dat moment is dan wel
miljarden jaren terug.

Ik stel me dan ook voor om elke miljoen jaar één beeld te maken en dat achter elkaar te plakken tot
een film van bijvoorbeeld, niet te lang, een anderhalf uur. Zo maar ergens beginnen en dan het laatste
beeld heden en nu. Een film waarin dan misschien die "oerbang" is te zien en hoe het verder is gegaan.





Daarin zou je kunnen zien, dat de aarde afkoelde en hoe er zich een sompige massa over de hele
planeet heeft gevormd met in hoofdzaak water. Daarin zou je kunnen zien dat de aarde in omvang toe
is genoemen en dat er zich schollen, grote platen hebben gevormd, drijvende op het gloeiende
binnenste van de Aarde. Groter geworden en in omvang toegenoemen en dan niet in centimeters of
meters maar in kilometers. Dit is gepaard gegaan met veel geweld, waarin het leven, dat er eventueel
bestond, misschien weer vernietigd werd, of misschien ook niet.  Feit is wel dat het  heeft
voortbestaan of dat er zich elke keer weer  leven heeft gevormd, tja anders waren  wij er niet
geweest  en had ik deze kromme gedachten niet kunnen schrijven. Krom ? Voor velen een ja en
misschien voor een ander redelijk nadenkend mens toch een theorie, als zoveel theorieën.



De schollen zoals ze op dit moment zijn en nog steeds in beweging.



Hoe de wereld er uit gaat zien ? Ik weet het niet. De mens gebruikt nu op dit moment de Aarde, om
in een steeds groter wordende levensbehoefte te voorzien. Grondstoffen worden verbruikt en het
gebruiken is misbruiken geworden. Ach in mijn gedachten lost dit probleem zich op. Het zal niet zo lang
meer duren dat de mens nogal wat klappen krijgt te incasseren.

Geen grondstoffen meer, geen gezonde levensomgeving meer en ?  De mens zal dan tot uitsterven
zijn gedoemd en misschien zijn het wel weer de oermensen, die nog steeds bestaan, die dan overleven.
Die veranderingen zullen weer een andere wereld creëren en uiteindelijk volgend jaar, volgend millenium,
over miljoenen jaren dan ?

Opnieuw botsende sterrenstelsels, uitelkaar spattende materie en dan het samentrekken tot zwarte
gaten en opnieuw een supernova. Van hieruit zal opnieuw leven onstaan of dan na de volgende cyclussen
misschien. Het leven daaruit zal misschien weer zo zijn dat een simpele ziel zal zeggen en spreken over
de oerbang.

Mijn hoop zal zijn dat er zich dan een leven zal ontwikkelen, die de intelligentie heeft om voort te
bestaan. Ik bedenk me dan dat dat misschien wel zo is geweest in een eerdere cyclus. Is het een
intelligentie geweest, die het leven heeft voortgezet op dit planeetje.

Als dat zo is dan is er iets verschrikkelijk mis gegaan in de evolutie en dat is de mens. Niet de mens in
het algemeen, maar de mens in de "Westerse wereld". Misschien is dat ook wel de bedoeling en
overleefd die mens die het dichste bij de natuur staan. De oermens zoals die als mens ook bedoeld is,
Maori's Aboriginals en noem ze maar op.  Ach het leven zal voortbestaan en uiteindelijk komt het elke
keer weer tot een andere cyclus.

Genoeg gezweefd in mijn gedachten nu en dan wil ik verder met mijn gedachten over het land waar ik
geboren ben en hoe dat zich heeft ontwikkeld, nadat de Aarde uitgedijd is en er zich kilometers dikke
aardlagen hebben gevormd. It Fryske Lân. De Waadeilannen.




 

Mooi getekend dit Fryske lân zo omstreeks 734. Het is een ruwe schets hoe het er ongeveer uit heeft gezien in die tijd. Ik wilde echter nog verder terug in de tijd hoe het er uit gezien kan hebben en het ontstaan van de lage landen, de Nederlanden of in mijn bewering het Fryske lân.
Dan maken we een stap terug van miljoenen jaren toen de aarde nog dat kleine bolletje was vergeleken met nu. De hele wereldbol was een sompige massa en het leven was in die sompige massa voornamelijke plantengroei en andere levensvormen die uiteindelijk na mutatie's weer andere soorten opleverden naar de omstandigheid waarin zij verkeerden.
Deze sompige massa wordt de laatste honderd jaar gebruikt, namelijk aardolie. De olievelden zouden niet zo moeilijk te traceren moeten zijn als je een ruwe schets maakt hoe de wereld er toen uit moet hebben gezien, dus olievoorraden op plekken waarvan je denkt : "Hoe is dat mogelijk", maar dat is een heel ander verhaal.

Door het uitzetten van de aarde, in omvang toenemen zijn er grotere hoogteverschillen ontstaan en is op sommige plekken de sompige massa verdwenen.
Deze werden bedekt met inmense zandvlakten, eigenlijk niets anders dan door erosie aangetast steen en daarin  de begroeing, de veengronden. Het proces heeft ongestoord wederom duizenden en duizenden jaren voort kunnen gaan en op die plaatsen is nu de steenkool te vinden.

Maar ik wijk weer af van het verhaal waar ik naar toe wil namelijk het ontstaan van het Fryske lân. Toen het wereldbolletje uit is gezet zijn er drijvende schollen op de gloeiende massa ontstaan. Op deze schollen zijn de landmassa's ook in beweging geweest. Engeland heeft vastgezeten aan het Europese vasteland en is gekanteld afgedreven. Dit proces heeft miljoenen jaren geduurd en daartussen heeft zich een zee gevormd Vanuit de rivieren is sediment aangevoerd en deze hebben ervoor gezorgd dat er zich land heeft gevormd. Inmense zandvlakten die aangevoerrd zijn door de rivieren. De doggersbank is daar nog een onderdeel van.

De stromingen van de zee hebben deze zandvlakten nogal veranderd, zeker toen het Kanaal tussen het Europese land en Engeland is ontstaan. Miljoenen jaren terug zat het aan elkaar vastelkaar vast en deze verbinding was een baai en daarom worden er nog steeds haaietanden gevonden op het strand van Retranchement, gemeente Sluis, tussen Cadzand en Knokke.
Verder zijn de ijstijden van grote invloed geweest op hoe het eruit is gaan zijn. Enorme ijsvlakten en met name de gletschers hebben het land vervormd met diepe geulen en ophogingen.

Nu eerst maar enkele schetsen van hoe aan de hand van bodemonderzoek dit land is ontstaan door de eeuwen heen (duizenden jaren) duizenden jaren na de laatste ijstijd.

Blauw is water / groen slibgronden / bruin veengebieden en geel is zand naar rood de gebergten.

         


             





Dit wordt vervolgt  en bij opmerkingen en

ook bij taal en/of typefouten stuur dan

een mailtje naar @wurdbreidzjer.nl 

Voor het apestaartje - @- at, mag

je alles zetten wat je wil dus

ik laat me verrassen :-)

Wurdbreidzjer